Bir AVM yöneticisi size yenileme teklifini sunuyor: %22 artış, aynı koşullar. "Piyasa bu" diyor.
Çoğu kiracı bu noktada iki şeyden birini yapıyor: kabul ediyor ya da sözleşmeyi bitiriyor. Ama üçüncü bir seçenek var — veriye dayalı müzakere.
Karşı taraf her zaman daha iyi hazırlanmış
AVM yönetimi, o mağazanın son 3 yıldaki ciro trendini, boş alan oranını, o koridorun ziyaretçi trafiğini biliyor. Siz de kendi verilerinizi o masaya getirmelisiniz.
Müzakerede işe yarayan 4 veri noktası
1. Mağaza performans skoru. Ödediğiniz kira, elde ettiğiniz ciroya oranla nasıl? Kira/ciro oranınız portföyünüzdeki en kötü mağazalar arasındaysa bu güçlü bir argüman.
2. Kira artış geçmişi. Son 5 yılda bu mağazanın kirası kümülatif yüzde kaç arttı? Enflasyonun üzerindeyse bunu sayıyla gösterin.
3. Fesih hakkı zamanlaması. Fesih hakkınız varsa ve bunu kullanmayı düşünüyorsanız, kiraya veren bunu bilmeli. Boş bırakmanın maliyeti her zaman indirimden fazladır.
4. Alternatif lokasyon verisi. Aynı bölgede başka seçenekleriniz ve kira farkı varsa bu bilgi masada olmalı.
Veriniz yoksa müzakere etmiyorsunuz, dilekçe yazıyorsunuz
"Bu kira çok yüksek" demek ile veriyle "bu mağazanın kira/ciro oranı portföyümüzün en kötüsü, %X indirim olmadan sözleşmeyi yenilemeyeceğiz" demek tamamen farklı.
LAP'ın Kontrat Analiz ve Performans ekranları tam da bu veriler için var. Müzakereye girmeden önce hangi mağazalarda baskı uygulayabileceğinizi görebilirsiniz.